Haplgrupa Q-M242 je nastala prije 28.700 godina negdje na području južnog i centralnog Sibira kod planinskog masiva Altaj. Danas preovladava među američkim Indijancima i Eskimima, sibirskim narodima (Keti, Selkupi, Jupik, Nivhi, Čukči, Jugakiri, Tuvanci, Korjaci, itd.), u Mongoliji, Kini (Ujguri, Tibećani), a sreće se i u istočnoj, jugoistočnoj i južnoj Aziji, Bliskom Istoku, kao i dijelovima Evrope.
U istočnoj Evropi se sreće od 0.5% kod Bugara do 2% kod Rusa, ali je prisutna kod mađarskih Šekelja u Transilvaniji oko 4%, a oni su, navodno, potomci Huna. U Skandinaviji je ovaj postotak oko 2.5%, a on je još veći na Farskim ostrvima i na Šetlandu, poznatim mjestima upada Vikinga kroz historiju. U južnoj Evropi je zastupljena u relativno niskom procentu, mada je njena frekvencija vrlo visoka u pojedinim mjestima Sicijlije (do 16.7%), na jadranskim ostrvima Hvar (14.3%) i Korčula (6.1%). Također, oko 5% Aškenaza Jevreja pripada ovoj haplogrupi.
Među Bošnjacima srećemo njene dvije grane, Q1-L472 i Q2-L275. Ispod L472 testiran je Buljubašić iz BiH.
Ispod grane L275 na Balkanu se posebno nalazi njena podgrana L245 gdje se nalazi testirani Kuč iz Plava (porijeklom od Šahinovića). Nešto niže ispod njene podgrane Y2209 nalazi se i testirani Šahinović iz Gusinja. Ovi rodovi su po predanju porijeklom iz plemena Bratonožića sjeverno od Podgorice što se pokazalo tačnim genetskim testovima, budući da su Bratonožići testirani kao Y2209-BZ3000-FT42424. Inače se po prvi puta pominju 1416. g. Ova grana je starobalkanskog porijekla i vjerovatno je na Balkan prešla sa Bliskog Istoka u vrijeme Rimskog carstva ili ranije.
